Άργος ΟρεστικόΚαστοριά

Άργος Ορεστικό: Τo ηρώoν της κωμοπόλεώς μας, δημοτικός χώρος στάθμευσης!

Μνημείο ηρώων Άργους Ορεστικού: ΕΥΤΥΧΩΣ, δεν έχει στόμα να μιλήσει…

Στην Ελλάδα είναι γνωστό τοις πάσι ότι τα μνημεία είναι “αόρατα”, αποτέλεσμα του “καταρράκτη των οφθαλμών” των νεοελλήνων απέναντι στην ιστορία μας και – ως εκ τούτου- δεν χαίρουν σεβασμού και τιμής. 
Αν τα συμβολικά αυτά αρχιτεκτονικά έργα δεν είναι κακοποιημένα ή λεηλατημένα, σίγουρα θα έχουν υποστεί μίαν ετέραν βεβήλωσιν του τύπου: χώρος parking ή αναψυχής που βρίθουν τραπεζοκαθισμάτων, συχνά περικυκλωμένα και από κάδους απορριμμάτων. 
“Θύμα” της σύγχρονης αυτής νοοτροπίας και κουλτούρας “έπεσε” και το μνημείο πεσόντων, στην πλατεία Ρήγα Φεραίου, έναντι του Δημαρχιακού Μεγάρου. 
Παρατηρώ καθημερινά την αν-ενοχικήμετατροπή του σε χώρο στάθμευσης οχημάτων και μειδιώ θλιμμένος, για το πώς η βόλεψη αντιμάχεται την αισθητική και την ιστορία και νικά κατά κράτος. 

 
“Πνιγμένο” καθημερινά το Ηρώο μας
Και βέβαια ποιος οφθαλμός περαστικός δεν θα σταθεί “ευλαβικά”… στα επί διημέρου πανέμορφα, καινουργή και παρατεταγμένα τρακτέρ, ιδιοκτησίας των “εξεγερμένων” κατά των αντι-αγροτικών μέτρων της κυβέρνησης, συμπαθέστατων κατά τα άλλα αγροτών και κτηνοτρόφων;
Είναι δε τόσο όμορφα τα εν λόγω γεωργικά μηχανήματα, που! κάποια συμπολίτισσά μας τα επέρασε για εκθέματα αντιπροσωπείας..!!
 

 

Τα “εκθέματα του μνημείου” κατά του μνημονίου!

κ. Δήμαρχε, είναι η ώρα να “απελευθερώσουμε” τον ιερό αυτό χώρο από τα “δεσμά των σταθμευμένων τροχοφόρων” και να τον επιτρέψουμε να “αναπνεύσει” από τη βέβηλη συμπεριφορά μας. Θα πρότεινα, μάλιστα, να δρομολογηθεί και ο εξωραϊσμός του χώρου αποδίδοντας τα δέοντα. 
Κ. Δήμαρχε, με δεδομένη τη σφοδρή σας επιθυμία για παραγωγή έργου, τα ευήκοα ώτα σας, το ανήσυχο βλέμμα σας και την ευαισθησία σας απέναντι στην ιστορία (είναι κληροδότημα βαρύ αυτό!), είμαι βέβαιος πως θα δράσετε αμέσως και δεόντως, προκειμένου να αποκατασταθεί αυτή η “βιαιότητα”. Διότι πολιτισμός δεν είναι μόνο “ο άρτος και τα θεάματα”, πολιτισμός είναι κυρίως, η αδιάκοπη προσπάθεια για πρόοδο και ευημερία.
 Οι πίσω ρόδες ανεβασμένες στον μνημείο!!!
Η εικόνα αυτή είναι καθημερινή εδώ και δεκαετίες με πάσης φύσεως τροχοφόρα.
Τιμή και δόξα στους πεσόντες! 
Απαγορευτικές πινακίδες
 
Το πιο σύντομο ανέκδοτο στους δρόμους του Άργους Ορεστικού, είναι η ύπαρξη πινακίδων, πουαπαγορεύουν τη στάση και τη στάθμευση. Η συντριπτική πλειονότητα των οδηγών τις αγνοεί, ενίοτε  συμπεριλαμβανομένης και της αφεντιάς μου…

 
Ενοχλημένος και “ενοχλητικός”
Λεωνίδας Ι. Οικονομίδης
περισσότερα

2 Comments

  1. Σήμερα θυμήθηκε ο κύριος Οικονομίδης ότι απαγορεύεται και βεβηλώνεται το μνημείο .
    Δεν μας εξηγεί ΓΙΑΤΊ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΓΕΩΡΓΙΚΟΥΣ ΕΛΚΗΣΤΗΡΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΤΑΘΜΕΥΜΕΝΑ ΙΧ ΣΥΜΠΟΛΙΤΩΝ ΤΟΥ .
    ΓΙΑΤΙ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΔΕΝ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΚΑΔΟΙ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ1;;;;;
    ΑΣ ΜΑΣ ΕΞΗΓΗΣΕΙ ΠΟΙΟΣ ΤΟΥΣ ΕΒΑΛΕ ΕΚΕΙ;;;; ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ;;;;
    Θα ήθελα να μάθω την αντίδραση του και όταν θα αποφασίσουν , θα συμβεί κάποια στιγμή, να κάνουν τους εκπαιδευτικούς να πονέσουν μισθολογικά και ασφαλιστικά , γιατί τώρα ως άλλη Ιφιγένεια θυσιάζουν τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους και εκ του ασφαλούς εκείνος κρίνει….
    ΝΕΟΣ ΑΓΡΟΤΗΣ

  2. Το ηρώο ως σύμβολο αποτυπώνει μια Ιστορική Στιγμή και μια Ιδέα.Η Ιστορική Στιγμή είναι ο θάνατος του Ανθρώπου προς χάρην της Ιδέας όπου είναι η Ελευθερία.Η αποτίμηση και απόδοση της αξίας αυτών των δύο, είναι ευθύνη πρώτα της διανόησης και της εκπαίδευσης όπου φορέας είναι και ο εκφραστής του άρθρου, εν συνεχεία του κοινωνικού συνόλου ως αποδέκτης και θεματοφύλακας της Ιστορίας και των Αξιών και εν τέλει της Πολιτείας και των φορέων αυτής ως υπόχρεοι διατήρησης και διαχείρισης της Ιστορικής μνήμης-Αξιών.
    Η διανόηση και η εκπαίδευση στάθηκαν επάξια στην αποτίμηση και την διάδοση αυτών των αξιών?Μετέφεραν στο κοινωνικό σύνολο τον αγώνα και την αγωνία του Ανθρώπου για Ελευθερία?Νοηματοδότησαν τον θάνατο ως ύψιστο φόρο απόδοσης αυτού του Αγαθού?Ή αρκέστηκαν σε μια γραφειοκρατικού τύπου “παιδεία” ή ακόμα καλύτερα παροχή χρηστικών πληροφοριών ως αναγκαίες για προσπόριση υλικών αγαθών?
    Το κοινωνικό σύνολο -μέρος του οποίου είμαι εγώ και ο νέος αγρότης κτλ.- μπόρεσε να αφομοιώσει και να θέσει αυτές τις αξίες ως βασικές αρχές και βιώματα? Αντιλήφθηκε τον Ιστορικό του ρόλο ως κληρονόμο και συνεχιστή μιας παράδοσης? Απαίτησε ποτέ απο τους φορείς της Πολιτείας ποιοτική και όχι μόνο ποσοτική ευημερία? Ή με το που θίγεται η τσέπη και το συμφέρον τότε μόνο ξυπνάει το θυμικό-και όχι το λογικό-παραβλέποντας την συλλογική και ατομική ευθύνη του παρελθόντος και με περισσή ευκολία χρησιμοποιεί τα Εθνικά σύμβολα ως πρόταγμα του αγώνα του? Και αν τα χρησιμοποιεί συνειδητά τότε είναι διατεθιμένο να θυσιαστεί γι’ αυτά?Ή θα γυρίσει στου καφενέδες να μυθιστορεί τα νεοελληνικά του επιτεύγματα και αξιώσεις με την υπερβολή των λόγων και όχι των πράξεων του που το διακρίνει?
    Και τέλος οι φορείς της Πολιτικής εξουσίας….Αντιλήφθηκαν ποτέ τον ρόλο τους ως οραματιστές?ως μεταρυθμιστές?ως πραγματιστές?ή ως διαχειριστές?ΩΣ ΤΙ?
    Το θέμα του ηρώου που έθιξε ο κ.Οικονομίδης αγγίζει όλους μας με την βαρύτητα που αναλογεί στον καθένα.Και το θέμα δεν είναι ούτε αισθητικό ούτε ιδεολογικό ούτε συμφεροντολογικό ούτε κλαδικό…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Back to top button