Καστοριά

Γιατί αποτυγχάνουν οι Έλληνες μαθητές; (του Βασίλη Κωνσταντίνου)

sholeioaithousa22

Πάλι πάτωσαν οι Έλληνες μαθητές, γιατί; Είναι θλιβερό να μαθαίνεις κακές ειδήσεις από τον χώρο της εργασίας σου. “Πάλι πάτωσαν οι μαθητές”. Πονάει και το «πάλι» και το «πάτωσαν». Δέσμιοι μια καθολικής επικράτησης της αριστερής ιδεολογίας στα πανεπιστήμια επί χρόνια ακολουθούμε ξεπερασμένες αντιλήψεις που έχουν εγκαταλειφτεί σε όλο τον κόσμο. Στηριζόμαστε σε ατομικές πρωτοβουλίες, στο φιλότιμο του Έλληνα εκπαιδευτικού. Δεν μπορούμε όμως να καταλάβουμε ότι χωρίς ένα σύστημα με αρχές και αξίες που είναι ταυτισμένες ή συγχρονισμένες με την εποχή μας δεν έχουμε μέλλον.

Φοβόμαστε την αυτοαξιολόγηση, την αξιολόγηση, την διάκριση. Στο όνομα μιας λαϊκίστικης αντίληψης περί ισότητας των εκπαιδευτικών “πνίγουμε εν τη γενέσει της” κάθε διαφορετικότητα και κάθε διάκριση γίνεται αντικείμενο χλευασμού από την μεγάλη μάζα των εκπαιδευτικών. Είμαστε έτοιμοι να υπερασπιστούμε τα κεκτημένα με κάθε μέσο και τρόπο έστω και αν αυτά τα κεκτημένα δεν έχουν αποτελέσματα. Η αλήθεια είναι ότι το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα έχει βαλτώσει. Υπάρχουν χίλιοι δύο παράγοντες ανασταλτικοί σε κάθε πρωτοβουλία ελάχιστοι θετικής αντιμετώπισης. Για μένα που υπηρετώ αυτό το σύστημα είμαι κυριολεκτικά απογοητευμένος γιατί πίστευα ότι οι μεταπολιτευτικές μεγαλο-ακρατοκομματικοποιημένες ξεπερασμένες ιδέες κάποια στιγμή θα τελειώσουν. Θα ξεπεραστούν. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια όχι μόνο δεν προσπάθησαν να αλλάξουν αλλά με την τωρινή κυβέρνηση του επιχειρήθηκε μια επιστροφή στο 81. Μόνο που άλλα υπέγραψαν και άλλα κάνουν. Άλλα περίμεναν και άλλα τους ήλθαν.

Τώρα πια τα πράγματα έχουν μπερδευτεί για τα καλά. Εν τω μεταξύ ο χρόνος κυλάει και εμείς πατώνουμε. Φτηνές δικαιολογίες του τύπου δεν είναι αντιπροσωπευτικό το δείγμα ,δεν γίνονται σωστές μετρήσεις άρχισαν να ξεφτίζουν. Ναι η παιδεία έχει «κολλήσει λαϊκισμό» και δεν θα θεραπευτεί αν δεν υπάρξει ισχυρή πολιτική βούληση. Κάποιοι θα πρέπει να φιλοτιμηθούν και να βάλλουν μπροστά από το πολιτικό και ατομικό τους συμφέρον την μεγάλη μας υποχρέωση που έχουμε σαν έθνος που προήγαγε την παιδεία, που δίδαξε φιλοσοφία, και να ξαναμπούμε στην πρώτες θέσεις στην παγκόσμια κατάταξης.

 

 

περισσότερα

2 Comments

  1. Καλέ μου φίλε, οι εμφανείς εμμονές που κυριαρχούν στο λόγο και τη σκέψη σου αποτελούν ένα από το μεγάλα προβλήματα του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος! Η εμμονή δηλαδή στο αντιαριστερό ιδεοληπτικό κόλλημα που επιμένει να απαλλάσσει όλους τους επί δεκαετίες παταγωδώς αποτυχημένα κυβερνήσαντες, για να αποδοθεί κάθε κακοδαιμονία στην άμοιρη αριστερά των δύο χρόνων! Πότε όμως θα σοβαρευτούμε επιτέλους, για να παραδεχθούμε τα στοιχειώδη και οφθαλμοφανή; Πότε δηλαδή θα ομολογήσουμε το διαχρονικό όσο και κοινότοπο: Δει δη χρημάτων… Τι κάθεσαι λοιπόν και αραδιάζεις άσχετες φλυαρίες, αντί να εντοπίσεις την πραγματική αιτία του κακού;
    Μόνο μια φράση σου βρίσκω σωστή, εκεί που αναφέρεσαι στο φιλότιμο. Γιατί μονάχα αυτό απέμεινε στον παντελώς εγκατελειμμένο και απαξιωμένο (κοινωνικά και οικονομικά) Έλληνα εκπαιδευτικό. Κι αυτό είναι το μοναδικό υποστύλωμα στο σαθρό οικοδόμημα του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Καμιά απολύτως βελτίωση δεν επέφερε η κυβερνώσα αριστερά και δεν υπάρχει λόγος να υποκρινόμαστε. Αλλά το κακό σέρνεται δεκαετίες τώρα από κυβερνήσεις καρεκλοκένταυρων του κεντροδεξιού χώρου που – παρά τις λαϊκίστικες και υποκριτικές διακηρύξεις τους – ποτέ δεν εννοούσαν την εκπαίδευση ως πραγματική εθνική προτεραιότητα. Συνεχής υποχρηματοδότηση. Συνεχής επιδείνωση των συνθηκών εργασίας του εκπαιδευτικού και συστηματική κατασυκοφάντησή του σε σύγκριση με τους συναδέλφους του στο ευρωπαϊκό περιβάλλον.
    Καμιά σχέση με όλες αυτές τις χρόνιες παθογένειες δεν έχει η αριστερά, καλέ μου άνθρωπε! Η εύκολη μετατόπιση των ευθυνών δεν βοηθάει στη λύση του προβλήματος. Οι ευθύνες των ελληνικών κυβερνήσεων και κυρίως αυτών που συγγενεύουν με τα πιστεύω σου είναι αμείλικτες και δεν νομιμοποιούν κανέναν να κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του.
    Κοντολογίς, τρεις είναι οι θεμελιώδεις προϋποθέσεις, για να δούμε μια καλύτερη δημόσια εκπαίδευση στον τόπο μας: α) Γενναία αύξηση της χρηματοδότησης, β) Εκσυγχρονισμός με σοβαρό και επιστημονικό τρόπο των αναλυτικών προγραμμάτων και διδακτικών βιβλίων, γ) Γενναία αναβάθμιση του Έλληνα εκπαιδευτικού. Μπορούμε να συμφωνήσουμε σ’ αυτά, αντί να πετάμε τη μπάλα στην κερκίδα με ανούσιες καταγγελίες φανταστικών εχθρών;

  2. Παρα πολυ ευστοχο το σχολιο σου φιλε μου.
    Οντως ακριβως το ιδιο πιστευω κι εγω.
    Εχουμε μαθει απλα τοσα χρονια να πεταμε την πατατα καυτη, απο τον εναν στον άλλον.
    Νισαφι!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Back to top button